• Print

    Jean en José Zurstrassen, mede-oprichters van Skynet en Keytrade Bank

    Teleurgesteld omdat ze na hun studies geen toegang meer hadden tot het internet, richten Jean en José Zurstrassen in 1995 samen met een vriend, Grégoire de Streel, Skynet op. Hun ‘Village Electronique’, een soort verbeterde Minitel-server, wordt een flop. Maar een kleine bijkomende dienst komt wel van de grond: de verkoop van internetaansluitingen. Belgacom neemt deel in het kapitaal en koopt vervolgens alle aandelen op. De drie vennoten proberen dan om het geld van de verkoop in Amerikaanse high-tech aandelen te investeren maar vinden op het internet geen bevredigende beursoplossing. Maar dat is geen bezwaar: ze beginnen opnieuw en richten VMS-Keytrade op, een site voor de online aan- en verkoop van aandelen.
    Tegenwoordig is de gerenommeerde Keytrade Bank een bank die alle mogelijke bankdiensten levert. Met meer dan 55.000 klanten is Keytrade Bank de leider in online trading in België.

    ZurstrassenToen Jean in 1994 zijn studies als handelsingenieur aan de VUB beëindigde, kochten we een klein bedrijfje in aluminiumconstructies. Het was een heel kleine activiteit die aan onze vader toebehoorde en waar we een paar keer stage hadden gelopen. We hielden kleine ateliers in Luik en Verviers aan het werk, en verkochten de afgewerkte producten in Brussel en Gent.

    Maar sinds we de universiteit hadden verlaten, hadden we geen internet meer (ter herinnering: de eerste internetgebruikers waren de leden van de universiteitsgemeenschappen), en geen e-mail. Op een avond probeerden we ons aan te sluiten op het BBS (Bulletin Board System). Dat is een Frans systeem, een soort kruising tussen een verbeterde Minitel en het internet, die ruwweg uit een server bestond die via een modem op een telefoonlijn was aangesloten en die toegang bood tot verschillende bestanden, spelletjes en programma’s. Omdat de aansluiting mislukte, zijn we hen in Frankrijk gaan opzoeken met het voorstel om hun technologie in België in te voeren. Nadat we een akkoord bereikt hadden, hebben we de site voor België aangepast. Voor de dagelijkse updates hadden we een internetlijn nodig. Omdat we een van de eersten in België waren die een commerciële lijn wilden kopen, heeft het ons heel wat moeite gekost voor we een leverancier vonden: uiteindelijk is het Telecom Finland geworden.

    In januari 1995 hebben we samen met een vriend, Grégoire de Streel, Skynet opgericht. Elk van ons heeft zo goed en zo kwaad als hij kon 12.500 euro gezocht, door te lenen. In die tijd bleven we overdag elders werken om onze lening af te betalen. ’s Avonds en in de weekends werkten we aan de ontwikkeling van Skynet. We sliepen gemiddeld drie uur per nacht, op een hoekje van de tafel in de achterkeuken die ook als kantoor dienst deed.
    We kochten een grote server, drie pc’s, een router en een modem. We hielden genoeg cash over om het vier of vijf maanden vol te houden. We konden programmeren, maar we kenden niets van de internettechnologie. We hadden geen visie, geen project, we wisten niet waar we precies mee bezig waren. We waren er gewoon van overtuigd dat er belangstelling moest bestaan voor onze bestanden en berichtendiensten. Er was geen businessplan en geen financiële voorspelling. Maar we geloofden in wat we deden. Het billboard ,dat we het ‘Village Electronique’ noemden, werd via een betalend telefoonnummer gecommercialiseerd. Om onze internetlijn, die toen erg duur was (3.750 euro per maand voor een lijn van 128K!) rendabel te maken, besloten we om ook internettoegang te verkopen onder de vorm van maandelijkse abonnementen. 

    Onze kit bevatte twee diskettes en een formulier voor het openen van een rekening dat de klant naar ons doorfaxte. Het was heel eenvoudig, zelfs voor iemand die er niets van kende, en snel, want het duurde maar twee of drie uur om een aansluiting te krijgen en het werkte heel goed. De kit voor internettoegang werd bij computerwinkels in Brussel verkocht. We hadden een onberispelijke kassituatie omdat we alleen klanten met een domiciliëring aanvaardden. Alle dagen werden we door bedrijven opgebeld die zeiden: “We zijn een onderneming en kunnen alleen op 90 dagen betalen.’ Maar we gaven niet toe. Ons antwoord was: “Ons internetabonnement kost 25 euro per maand. Als uw bedrijf 90 dagen nodig heeft om 25 euro te betalen, willen we het niet als klant.” Uiteindelijk hebben de meeste onze voorwaarden toch aanvaard.

    Na vijf maanden zaten we bijna door onze cash heen. Gelukkig nam Laurent Drion, een ‘business angel’, een privé-investeerder, toen contact met ons op en droeg in een vroege fase bij tot de oprichting van het bedrijf. Op het moment dat we de storting voor zijn deelname ontvingen, hadden we nog welgeteld 75 euro in kas: iets waar we niet bijzonder fier op waren! We hebben ook een ondergeschikte lening van 37.500 euro van Brustart gekregen. We konden herademen.

    Elf maanden lang hebben we onafgebroken gewerkt, zonder salaris. Het Village Electronique heeft nooit gewerkt: eind ’95 hadden we negen betalende klanten! Ik moet toegeven dat er fouten in het systeem zaten en dat het mogelijk was om bedrog te plegen, om toegang te krijgen tot de diensten zonder te betalen. Voor de internettoegang hadden we daarentegen 217 klanten. Het is dus het back-up plan dat uiteindelijk, toevallig, bleek te werken. Het is belangrijk dat een jonge onderneming meerdere bronnen van inkomsten identificeert en uitwerkt. We hebben dan besloten om het Village Electronique te sluiten en ons uitsluitend op de internettoegang toe te leggen.

    We beseften dat het zou helpen als we op een bekende naam konden steunen om de nog wantrouwige internauten gerust te stellen. Samen met onze investeerders hebben we al snel vastgesteld dat Belgacom voor ons de ideale partner was. Eerst weigerde Belgacom omdat ze reeds een andere partner hadden gekozen. Ondertussen waren er inderdaad al een vijftigtal concurrenten die aan de race deelnamen. Maar Belgacom is terug naar ons gekomen toen zeSkynet belgacom merkten dat hun oorspronkelijke partner negen maanden achterstond met zijn betalingen aan de RSZ. Ze hebben ons gekozen omdat onze technologie goed werkte (de aansluiting lukte elke keer) en omdat ons facturatiesysteem op een goed gemaakte kleine databank berustte. Belgacom heeft dan een aandeel van 25 % in ons kapitaal genomen.

    Op slag veranderde alles. We werden via de 150 teleboetieken van Belgacom verdeeld. Daardoor konden we van 217 klanten naar … 60.000 klanten gaan en zodoende de grootste internetprovider voor de consument worden. Alles is heel snel gegaan. Als je een product hebt dat heel goed loopt, staat iedereen te springen om je klant te worden, de mensen stonden in de rij! Er viel niet veel te doen, eenvoudigweg coderen en ervoor zorgen dat de systemen over voldoende capaciteit beschikten om de groei te volgen. We beleefden een ongelofelijk jaar: toen we ons eerste salaris kregen was dat een ongelofelijk gevoel. Op dat moment hebben we gezegd: ‘We hebben echt iets voor elkaar gekregen!’

    Het was een fantastische periode. We gingen van 3 naar 24 personen op 140 m². We zouden serieuze problemen gekregen hebben met de arbeidsinspectie als die op dat moment was langsgekomen! Maar wat hebben we een lol gehad! We namen veel mensen in dienst die geen diploma maar wel het echte vuur hadden. Passie is echt een van de belangrijkste dingen. Er heerste een enorm goede sfeer!

    In 1998 wilde Belgacom de resterende aandelen van Skynet kopen. We hebben onderhandeld en gingen akkoord met een bedrag dat ons deed duizelen (het was nog voor de waanzin van de internetbubbel). Verkopen was een goede beslissing omdat Belgacom het netwerk bezat en omdat we niet genoeg kapitaal zouden hebben om zelf in een breedbandnetwerk te investeren. Na de verkoop van Skynet stond er een groot pak geld op onze bankrekening. We wilden in NASDAQ investeren, in high-techaandelen zoals Cisco of Sun, waarvan we de producten na onze ervaring met Skynet een beetje kenden. We begonnen een kijkje op de markt te nemen, op zoek naar een internetbeursdienst die in realtime werkte. Maar toen we de voorwaarden voor het openen van een Amerikaanse bankrekening lazen, kregen we schrik om te tekenen. De voorwaarden waren zo ongunstig voor niet-Amerikanen! We beseften dat andere Belgische investeerders misschien ook wel zin hadden om op de Amerikaanse markt te investeren en dat zij ook geen tussenpersoon vonden die de gewenste snelheid, veiligheid en kwaliteit bood. Op die manier kregen we het idee om een online aan- en verkoopdienst voor aandelen te creëren met dezelfde functionaliteiten als E*TRADE, een van de Amerikaanse leiders op het gebied van online beursverrichtingen.

    We zijn begonnen met het zoeken naar informatie over de makelaarsmarkt in België. Al snel beseften we dat we niet over de nodige bekwaamheden beschikten die de Belgische Commissie voor het Bank- en Financiewezen eiste. Dus zochten we een partner. Een grote groep zou nooit meer dan 50 % van haar zaken uit handen geven, dat leek ons logisch. Maar omdat we onze kennis van informatica en internettechnologie inbrachten, leek een 50-50 verdeling ons aangewezen. Het zijn de eenvoudige oplossingen die op lange termijn het best werken!

    We zijn heel wat beursmakelaars gaan opzoeken, maar ze wilden te veel. Goede onderhandelingen houden in dat er rekening wordt gehouden met de belangen van beide partijen. Uiteindelijk hebben we tijdens een lunch de beursfirma Van Moer-Santerre ontmoet. We zaten nog niet eens aan tafel toen die heren al met een 50-50 instemden! In mei 1998 hebben we VMS-Keytrade opgericht met een kapitaal van 250.000 euro, waarvan slechts de helft gestort was. In het eerste jaar hebben we zelfs niet alles uitgegeven. Om een succesvol bedrijf op te richten heb je geen miljoenen nodig: wel een beetje talent, en vooral veel tijd en moeite. Zeker dat laatste werpt vruchten af!

    We hebben ons in juni ‘98 met ons drieën in een klein kantoortje bij VMS geïnstalleerd, met drie pc’s en twee routers. We hebben nogmaals de taken verdeeld: Grégoire en José deden het programmeren; Jean het hele commerciële gedeelte (de klantenwerving, de formulieren voor het openen van rekeningen, de contacten met de bankcommissie, enz.). We hebben de hele zomer gewerkt aan de technische oplossing achter de website: als u een order wilt plaatsen, moet die verwerkt worden, moet men zich met de ‘clearing’ en de ’settlement’ bezighouden. We moesten ook het akkoord van de Bankcommissie krijgen. Op 1 september was alles klaar.

    Keytrade bankDe timing was perfect: de beurzen deden het goed en niemand anders in België bood deze dienst aan. We waren ook goedkoper dan de traditionele beursmakelaars, en boden een voorbeeldige technologie en uitvoeringskwaliteit.

    Het voornaamste kenmerk van Keytrade is de gemakkelijke toegang tot de markt: het is gemakkelijk om klant bij ons te worden, het is gemakkelijk om geld over te maken of te innen, het is gemakkelijk om aandelen te kopen of te verkopen. We hebben meteen een multi-deviezenrekening op punt gesteld, waardoor je niet voor elke munt een andere rekening nodig hebt. Onze klanten hebben een globaal overzicht over hun tegoeden. Ze kunnen onmiddellijk op de Amerikaanse of Europese beurzen investeren, zonder menselijke tussenkomst, en dat in verschillende talen. We hanteren vaste prijzen. In feite bieden we de service die we zelf zouden willen krijgen.

    Na vier maanden waren we rendabel en verdienden we al beter ons brood dan bij Skynet! Maar we waren nog niet erg bekend, of geloofwaardig. Om de wantrouwige Belgen gerust te stellen, hebben we besloten om naar de beurs te gaan. Aan cash hadden we geen behoefte: het diende uitsluitend om de mensen vertrouwen in te boezemen. In december ’99 waren we op de beurs genoteerd. Net voor de introductie hadden we 2.000 cliënten; op 31 december hadden we er al 4.500! Nu hebben we meer dan 55.000 cliënten en de uitdaging bestaat in het overgaan naar 300.000, hetgeen grosso modo één gezin op 10 betekent!

    Als je in dit vak een zekere omvang bereikt, dringt de bankcommissie erop aan dat je het statuut van bank aanneemt. Maar bankier zijn is niet zo eenvoudig: we hadden de bekwaamheid niet. Dus kochten we een bank en werden Keytrade Bank na de fusie.

    De technologie blijft ons stokpaardje: dankzij nieuwe ideeën en technologische vernieuwingen slagen we erin om nieuwe cliënten aan te trekken. Maar we zijn ook heel goed omringd, met veel briljante mensen, die in heel wat domeinen veel slimmer zijn dan wij. Onze rol bestaat uit het laten functioneren van de dingen, uit het nemen van redelijke beslissingen, maar ook uit het vinden van nieuwe ideeën om onze business verder te ontwikkelen.

    Wij drie samen, dat is onze kracht: je kan gek worden op je eentje. In het begin is het heel moeilijk omdat je niet zeker bent van je zaak. Bovendien is de omgeving vaak pessimistisch gestemd over je succes. Het is niet prettig om dat te horen. We discussiëren wel eens, maar het gevoel dat we met ons drieën zijn geeft ons de kracht om te durven!”

     

    Naam: José Zurstrassen
     
    Geboortedatum: 26/10/1967
     
    Gezinssituatie: getrouwd, twee kinderen
     
    Belangrijkste diploma’s: Handelsingenieur Solvay ULB
     
    Belangrijkste verwezenlijking: Skynet en Keytrade Bank
     
    Uitdaging voor de toekomst: alle vormen van ondernemerschap aanmoedigen
     
    Hobby’s: lopen, natuur, muziek
     
    Persoonlijke filosofie:”What you do talks louder than what you say!” 
     

     

    Vertaald uittrekstel van het boek “Déclics – Inspirez-vous de l’expérience
    de 15 créateurs d’entreprises belges!”, van Christine de Bray verschenen bij
    EdiPro in maart 2007. Info op
    www.declics.be